Het poepscheppen is een kunst op zich. Eerst dacht ik dat de paarden niet in de wei poepten, maar dat bleek ik te denken omdat ik niet goed had gekeken. Ze poepen wel degelijk in het gras en dat is moeilijk opruimen. De vork blijft in het gras steken en dan vallen de drollen er weer af. Na een tijdje heb ik de neiging om het dan maar met mijn handen te pakken, maar dat gaat te ver, dat begrijp ik ook nog wel. Een droge drol is nog wel te doen misschien, maar een vochtige, dampende hoop is toch te vies om aan te pakken. En ik ben neurotisch, want als ik poep zie, wil ik het opruimen, maar er blijkt er steeds nog een te ligggen, en nog een, en nog een ....
Het buitenleven begint zijn tol al te eisen. Voor stadse c.q. niet meer zo boerse mensen zoals wij is al dat wandelen, paardrijden, zwemmen en kruiwagenrijden een aanslag op de spieren. Pijnlijke en stijve spieren zijn het gevolg, maar dat voelt ook wel weer goed. Het maakt duidelijk dat we thuis veel te weinig bewegen en dus hopeloos uit vorm zijn. Mijn vaste voornemen is dan ook om eenmaal terug in Dongen vaker de fiets te pakken en langere wandelingen met Maggie te maken. Nu neem ik haar toch maar mee op de lange wandelingen die Bonnie en Sandy gewend zijn, want ze eet teveel en daar moet flink wat beweging tegenover staan, vind ik. Ze loopt wel wat mank, maar ik doe net alsof ik dat niet zie. Ik weet namelijk dat als ze nog dikker wordt, de artrose ook erger zal worden en dan is de vicieuze cirkel rond.
Michiel heeft de piano nu definitief ontdekt. Hij speelt de hele dag door de vlooienmars en vader Jacob, dus iedereen is blij. Ik heb contact met de buurman gelegd en vroeg bezorgd of hij er geen last van had, maar hij zei van niet. Ik ga ervan uit dat hij dat echt meent en dat het geen Limburgse beleefdheid is. Ikzelf heb het pianospelen ook weer opgepakt en Bach, Burgmuller en Clementi schallen door het huis, afgewisseld met Ballade pour Adeline. Leuk dat Eline precies dezelfde muziekboeken heeft als ik 25 jaar geleden!
Sebastiaan is blij dat we onze laptop hebben meegebracht, maar ook dat er een zwembad is en hij is dol op de honden!
Het tweede dikke boek is bijna uit, dus dat is een teken dat het nog steeds goed gaat met het vakantiegevoel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten